|
το κείμενο σε pdf, όπως μοιράστηκε στην πολυτεχνειούπολη ζωγράφου
Βάζοντας την χώρα σε τάξη...
...πατώντας πάνω στο κοινωνικό πτώμα
Οι τελευταίες εβδομάδες δημιουργούν ένα αίσθημα déjà vu καθότι ακόμα μια «αντι»τρομοκρατική εκστρατεία βρίσκεται σε εξέλιξη.Δεν έχει περάσει άλλωστε πολύς καιρός από την εισβολή της αστυνομίας σε φοιτητικό σπίτι στο Χαλάνδρι και την απαρχή μιας σειράς διώξεων ατόμων, διώξεις που συνεχίζονται μέχρι σήμερα.[...]
Διαβάστε περισσότερα...
Ετσι για μια
ακόμη φορά,ένα περίπου μήνα μετά τη δολοφονία του αναρχικού αγωνιστή Λάμπρου Φούντα σε συμπλοκή με μπάτσους στη Δάφνη, ακόμα ένα κυνήγι
μαγισσών λαμβάνει χώρα.Για μια ακόμη φορά ένα αποτύπωμα σε σπίτι
«κατηγορούμενου» είναι ικανό αποδεικτικό στοιχείο για συμμετοχή σε ομάδα
αντάρτικου πόλεως, για μια ακόμη φορά θέτονται στο στόχαστρο προσωπικές
σχέσεις, για ακόμα μια φορά το πολιτικό φρόνημα
καθιστά κάποιον ύποπτο. Τα τηλεδικεία ξαναστήνονται, οι «έγκυροι»
δημοσιογράφοι παίρνουν πάλι θέσεις βγάζοντας καταδικαστικές αποφάσεις, η
πόλη γεμίζει με ένστολους μπάτσους και ασφαλίτες και οι
τηλεορασόπληκτοι υπήκοοι στήνονται μπροστά στις τηλεοράσεις τους
διψασμένοι για σασπένς.
Η χρονική στιγμή που λαμβάνουν χώρα όλα αυτά φυσικά μόνο τυχαία δεν
είναι, καθότι το οικονομικό και πολιτικό σύστημα
περνά κρίση κοινωνικής νομιμοποίησης.Η προσφυγή της
ελλάδας στο Δ.Ν.Τ. ανοίγει μια νέα εποχή για την ελληνική κοινωνία καθώς
πολλές εργατικές και κοινωνικές κατακτήσεις θα πληγούν, πράγμα το οποίο
θα έχει ως άμεση συνέπεια την αύξηση της φτώχειας και της ανέχειας.Για
αυτό το σύστημα αρχίζει να παίρνει μέτρα για θωράκιση του. Με τη νέα
«αντιτρομοκρατική εκστρατεία το κράτος ανατροφοδοτεί το ιδεολόγημα του εσωτερικού εχθρού. Προσπαθεί να μας πείσει
πως όσοι αντιστέκονται στην καθημερινή λεηλασία των ζωών μας είναι
εχθροί της κοινωνίας, ταυτίζοντας τα συμφέροντα της με αυτά της
κυριαρχίας. Με αυτή τη συλλογιστική,τα νέα οικονομικά μέτρα αφαίμαξης
παρουσιάζονται σαν σωσίβια λέμβος του συνόλου της κοινωνίας, ενώ στην
πραγματικότητα πάρθηκαν για να σώσουν το κράτος και τα αφεντικά.Βάζει
στο στόχαστρο τα πιο ριζοσπαστικά κοινωνικά κομμάτια θέλοντας να
«απονευρώσει» την κοινωνία και να την καταστήσει παθητικό δέκτη της
ολοένα και αυξανόμενης μιζέριας της.Το κράτος και
οι μηχανισμοί του παρουσιάζονται σαν Παντοδύναμοι και πανεπόπτες έτοιμοι
να καταστείλουν εκ των προτέρων κάθε εστία αντίστασης, παρουσιάζοντας
την ως μάταιη.
Σημαντικό ρόλο στο στήσιμο αυτής της φιέστας έπαιξαν και τα ΜΜΕ. Από την πρώτη κιόλας στιγμή
έβγαλαν τις φωτογραφίες των συλληφθέντων στη δημοσιότητα, καθώς και
στοιχεία της προσωπικής τους ζωής. Παρουσίαζαν εξ αρχής τους
κατηγορουμένους ως μέλη του Επαναστατικού Αγώνα,καταπατώντας το τεκμήριο
της αθωότητας.
Φυσικά οι πληροφορίες που μετέδιδαν
ήταν μπατσοδιαρροές,οι οποίες
σαν στόχο είχαν τη δημιουργία αρνητικού κλίματος στην
κοινωνία για τους συλληφθέντες. Συμφωνα με τη λογική τους, μια καλαμωτή
είναι ύποπτη, η ύπαρξη βιβλίων σε ένα σπίτι καθιστά τον ιδιοκτήτη του
συγγραφέα προκυρήξεων, η συμμετοχή σε κοινωνικοταξικους αγώνες καθιστά
το άτομο ένοχο μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Τρανταχτά επιχειρήματα
της στημένης παραπληροφόρησης από τα ΜΜΕ είναι:
• η υποτιθέμενη συνομιλία κάποιων εκ των φερόμενων ως
μελών του Ε.Α. όπου χλεύαζαν το 15χρονο αφγανό που σκοτώθηκε από την
ανατίναξη της ορφανής βόμβας στα Πατήσια (φυσικά τέτοια συνομιλία δεν
υπήρξε),
• το περίφημο σχεδιάγραμμα επίθεσης που περιφερόταν από κανάλι σε
κανάλι και εν τέλει ούτε αυτό υπήρχε στη δικογραφία
• οι φωτογραφίες που παρουσίασαν οι μπάτσοι με τις σφαίρες από την
επιτιθέμενη άσκηση σκοποβολής με καλάσνικοφ, οι οποίες ήταν διαφόρων
διαμετρημάτων, και όπως αποδείχτηκε είχαν τραβηχτεί μετά τη σύλληψη των
κατηγορουμένων.
Παράλληλα η αστυνομία, μέσω των μέσων ενημέρωσης, ζητά τη συμβολή ρουφιάνων πολιτών στο
έργο της, σε μια προσπάθεια συλλογής περαιτέρω στοιχείων για τους
συλληφθέντες αλλά και απενεχοποίησης της ρουφιανιάς, την
οποία προσπαθούν να παρουσιάσουν σαν κάτι θετικό.
Να απαριθμήσουμε και απλώς να καταγγείλουμε όλες τις παρατυπίες των
δικαστών και των μπάτσων σε σχέση με τη συγκεκριμένη υπόθεση δεν έχει
ιδιαίτερο νόημα, άλλωστε κάτι τέτοιο θα ήταν μια έμμεση παραδοχή του
δικαιώματος του κράτους να δικάζει κοινωνικούς αγωνιστές και υπεράσπιση
ενός «κράτους δικαίου». Η αλληλεγγύη προς τους
συλληφθέντες είναι κάτι περισσότερο από τη συμπαράσταση σε κάποιον που
το κράτος αυθαιρετεί εναντίον του, από ένα ανθρωπιστικό καθήκον, μια
φιλική χειρονομία ή η συμπαράσταση σε κάποιον με τον οποίο υπάρχει
πλήρης ταύτιση απόψεων και φυσικά δεν χτίζεται πάνω σε νομικά τερτίπια. Η
αλληλεγγύη είναι μια αμφίδρομη σχέση, η οποία εκφράζεται με λόγο και
πράξη, όπως άλλωστε εκφράστηκε και πλαισιώθηκε από την πρώτη κιόλας
στιγμή από πλήθος κόσμου, μέσα από μικροφωνικές, συγκεντρώσεις έξω από
σπίτια όπου γίνονταν έρευνες από μπάτσους, μοιράσματα κειμένων,
επιθέσεις σε δημοσιογράφους, καταλήψεις κτιρίων,
πορείες κτλ. Η αλληλεγγύη είναι κομμάτι της επίθεσης στην υπάρχουσα
τάξη, είναι ένα όπλο των αντιστεκόμενων εναντίον των κυρίαρχων.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΎΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝΤΑΙ
ΓΙΑ ΤΟΝ Ε.Α.
ΕΜΠΡΟΣ ΠΑ ΝΕΟΥΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥΣ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥΣ
ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πολυτεχνείου
αίθουσα 11, κτήριο Χημικών Μηχανικών
|
