Δεν είναι τυχαίο ότι ένας από τους κύριους στόχους της καταστολής είναι το άσυλο. Σε όλη τη διάρκεια του Δεκέμβρη το άσυλο υπήρξε αφετηρία εξεγερσιακών πρακτικών καθώς και κέντρο συνεννόησης όλων όσων κατέβαιναν καθημερινά στον δρόμο. Έστω για λίγο το άσυλο επανανοηματοδοτήθηκε και επέστρεψε στον φυσικό του διαχειριστή, την κοινωνία. Ενώ ο καινούργιος νόμος ορίζει ότι με μια απλή εισαγγελική εντολή το άσυλο μπορεί να αρθεί, ενώ εκατοντάδες «κακουργήματα» τελούνταν καθημερινά, η ίδια η κοινωνική πραγματικότητα δεν επέτρεπε καμία παραβίασή του. Είναι ακριβώς αυτή η κοινωνική διάσταση του ασύλου που ενοχλεί και που προσπαθεί τώρα λυσσαλέα να πλήξει η εξουσία και οι κονδυλοφόροι της.

Η επίθεση στο άσυλο υλοποιείται μέσω της στοχοποίησης των κατειλημμένων αυτοδιαχειριζόμενων χώρων στα πανεπιστήμια, οι οποίοι παρουσιάζονται, ούτε λίγο ούτε πολύ, ως το κουτί της Πανδώρας. Έμποροι ναρκωτικών, χουλιγκάνοι, βιαστές, κλέφτες και πάσης φύσεως «κακοποιά στοιχεία» που μπορεί να βάλει ο νους του νοικοκυραίου, φέρεται να έχουν κάνει άνδρο τους αυτούς τους χώρους. Το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πολυτεχνείου, δεν θα μπορούσε παρά να είναι το αγαπημένο θέμα συζήτησης μεταξύ του γνωστού-αγνώστου κύκλου των ψιθυριστών των αμφιθεάτρων. Στη δεδομένη χρονική συγκυρία δεν επιθυμείται η οριστική κατάργηση του ασύλου, αλλά ζητούνται αφορμές από την εισαγγελία που να δικαιολογούν στην πανεπιστημιακή κοινότητα την εισβολή της αστυνομίας στους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους. Αυτοί οι κύκλοι, αυτή ακριβώς την λειτουργία, προορίζονται να επιτελέσουν. Μετά την κλοπή δύο υπολογιστών, ακολούθησε η ανακοίνωση των μελών ΔΕΠ Χημικών Μηχανικών, η οποία καλούσε ευθέως την πρυτανεία να αναδείξει τέτοιου είδους περιστατικά στην κοινωνία, ως το σημαίνον πρόβλημα της σχολής και ούτε λίγο ούτε πολύ να απαιτήσει μόνιμη αστυνομική παρουσία για την φύλαξη του χώρου (εδώ το άσυλο γίνεται και αντικείμενο διαμάχης μεταξύ των δελφίνων του πρυτανικού θώκου).

Είναι δυνατόν, οι κατά τα άλλα περισπούδαστοι καθηγητές, να μην αντιλαμβάνονται ότι η εγκληματικότητα είναι κοινωνικό φαινόμενο και ως τέτοιο είναι αδύνατον να κατασταλεί; Αρκεί να ανατρέξει κανείς στις στατιστικές για να διαπιστώσει ότι η εγκληματικότητα σε άλλες περιοχές είναι υψηλότερη, παρά τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας. Στο ίδιο πλαίσιο, το νηπιακό κοινωνικό αισθητήριο κάποιων φοιτητών και καθηγητών, τους οδηγεί να αντιλαμβάνονται το ζήτημα των τοξικοεξαρτημένων ως πρόβλημα, και ως λύση την μέθοδο «κάτω απ’ το χαλάκι» (εξοστρακισμός εκτός των τειχών).

Αυτές και δεκάδες άλλες, μικρές ή μεγάλες, αφορμές κατασκευάζονταν και θα κατασκευάζονται από τους ειδικούς της εξουσίας με ακροατήριο τους αποχαυνωμένους νεκροζώντανους, που περιφέρουν το σαρκίο τους μεταξύ αμφιθεάτρου-εργαστηρίου και τούμπαλιν.

Ο νοών νοείτω. Ο πόλεμος δεν μαίνεται μεταξύ μικροκλοπών και μικροαστικών ανασφαλειών, αλλά μεταξύ των θιασωτών της καταστολής και όσων αντιστέκονται.